Sposoby na wzdęcia i kolki

kolkaKolki są dla naszych maluchów bardzo bolesne, dlatego moment ich wystąpienia dziecko będzie nam sygnalizować głośnym płaczem. Często kolki bywają powodem nieprzespanych nocy, zwłaszcza dla matki, która raz przebudzona płaczem swojego maleństwa z obawy o nawrót bólu u dziecka nie może zasnąć.

Jak pozbyć się uciążliwych dla naszego malca problemów

Wszelkie problemy występujące w brzuszku dziecka spowodowane są słabym wykształceniem układu pokarmowego. Właśnie z tej przyczyny jedzenie i sposób jego przyjmowania przez dzieci jest tak istotny. Układ pokarmowy dziecka nie może na podobieństwo układu pokarmowego dorosłego od razu poradzić sobie z przejściowymi problemami, z uwagi na to, iż nie zdążył jeszcze wypracować niektórych mechanizmów obronnych.
Kolki i wzdęcia powoduje najczęściej nadmiar gromadzących się w jelicie dziecka gazów. Często jest on spowodowany zmianą w diecie karmiącej mamy, czasem może wiązać się z alergią na spożywane przez dziecko mleko zastępcze, może być równie dobrze reakcją małego organizmu na stres i przemęczenie.

  1. Dieta mamy – niestety podczas karmienia młode matki nie mogą pozwolić sobie na bardzo wyszukane menu. Powodem tego jest nieprzystosowanie do trawienia mikroskładników zawartych w pokarmach przez układ pokarmowy dziecka. Z każdą kroplą mleka do organizmu dziecka dostają się elementy zjedzonego przez mamę pokarmu. Dlatego, by nie nadwyrężać organizmu dziecka unikajmy m.in. produktów o właściwościach wzdymających, pokarmów smażonych i czosnku, odstawmy też kawę, herbatę i słodycze. Jeśli kolki czy wzdęcia pojawiają się mimo odstawienia najbardziej „podejrzanych” o ich wywołanie produktów, trzeba będzie zrezygnować na jakiś czas także z serów, jogurtów oraz potraw alergizujących (takich jak orzechy czy truskawki).
  2. Masaż brzuszka – aby ból ustąpił, można delikatnie wymasować brzuch maleństwa. W tym celu użyjmy oliwki, którą będziemy wcierać w brzuch i podbrzusze dziecka powolnymi i płynnymi ruchami.
  3. Sygnał do trawienia – po każdym karmieniu powinno się przytrzymać dziecko na moment w pozycji pionowej lub półsiedzącej tak, by mu się odbiło. Bywa tak, że kolkę powoduje zwyczajne „łykanie powietrza”.
  4. Rytm posiłków – problemy gastryczne nie zawsze mają ścisły związek z treścią pokarmu, bywa że są efektem niewłaściwego sposobu jedzenia. Pamiętać należy, by karmić dziecko zawsze w komfortowych dla niego warunkach i nie okazywać nerwów. Ponadto istotne jest też zachowanie rytmu dnia, dzięki niemu niemowlę będzie czuć się bezpieczniej. Dla małego dziecka to bardzo istotne, by móc przyzwyczaić się do pór podawania posiłków.
  5. Relaks – nasze dziecko mimo iż tego nie okazuje bardzo potrzebuje relaksu, na co dzień spotyka go tyle nowych rzeczy i wrażeń, że czasem może czuć z tego powodu dyskomfort i niepokój. Raz do czasu przygotujmy więc ciepłą, spokojną kąpiel. Ciepła woda może przynieść ulgę, ponieważ rozluźnia i uspokaja.

Czy witaminy w ciąży są konieczne

poronienieDziecko, które rozwija się pod naszym sercem czerpie wszystkie siły wyłącznie za naszym pośrednictwem, dlatego oczywiste jest, że potrzebuje sporej dawki witamin. Czy jednak dostarczamy ich wystarczającą ilość po prostu zdrowo się odżywiając? A może konieczne jest dostarczanie organizmowi witamin w postaci suplementów diet?

Już samo uświadomienie sobie tego, że w trakcie ciąży odpowiedzialne jesteśmy nie tylko za swoje życie, sprawia, że myślimy o tym jak ważna jest bogata i zbilansowana dieta. Co istotne to, co w każdym innym momencie życia nazywamy zbilansowaną dietą, nie musi wcale nią być w ciąży, dlatego warto zwrócić się o poradę do swojego lekarza lub po prostu dietetyka. Chodzi bowiem nie tylko o spożywanie dużej ilości warzyw, owoców, zdrowych kwasów tłuszczowych, odpowiedniej ilości produktów bogatych w minerały, ale o dostarczanie ich naszemu organizmowi w takiej ilości i z taką częstotliwością, by zaspokoić potrzeby swoje i dziecka.

Kwas foliowy obowiązkowo!

Kwas foliowy jest witaminą z grupy B, jego obecność w naszym organizmie wpływa pozytywnie na funkcjonowanie układu nerwowego, usprawnia funkcjonowanie układu trawiennego, wątroby, żołądka, jelit, pobudza także procesy krwiotwórcze i chroni organizm przed nowotworami. Poza skutkami jakie brak tego kwasu może wywołać w organizmie każdego człowieka, jego niewystarczająca ilość jest niebezpieczna szczególnie dla kobiet w ciąży.

Odpowiednia ilość kwasu foliowego w organizmie kobiety w ciąży, warunkuje prawidłowy rozwój płodu. To jego obecność znacznie obniża ryzyko występowania wad wrodzonych u płodu, dzieje się tak ponieważ kwas foliowy przyczynia się do rozwoju układu nerwowego u dziecka, co za tym idzie ma on bezpośredni wpływ na tworzenie się rdzenia kręgowego i mózgu.

Oczywiście przyjmowanie kwasu foliowego nie powinno rozpocząć się za późno, jest on bowiem jedną z tych grup witamin, która powinna zostać poszerzona już przed ciążą – wzrasta wtedy prawdopodobieństwo, że nasze dziecko będzie zupełnie zdrowe.
Lekarze zwykle zalecają przyjmowanie 0,4 mg kwasu foliowego dziennie, już na trzy miesiące przed planowaną ciążą. Ponieważ jednak wiele kobiet zachodzi w ciążę nieplanowaną, lekarze zalecają zwiększone dawki pokarmów bogatych w kwas foliowy oraz suplementy diet wszystkim kobietom, które potencjalnie mogą zostać matkami, a więc wszystkim kobietom w wieku rozrodczym. Co prawda wystarczającą ilość kwasu foliowego, kobiety mogą przyjmować w zbilansowanej diecie (kwas ten występuje zwłaszcza w warzywach zielono listnych, pomidorach, orzechach, fasoli, wątróbce czy bananach), jednak często o taką dietę trudno, dlatego profilaktycznie można przyjmować ten kwas w postaci suplementu.

Poród rodzinny – wady i zalety

ciaza1Poród, którego świadkiem i aktywnym uczestnikiem jest partner czy mąż jest niezwykłym przeżyciem. Dla części kobiet obecność partnera uspokaja, dla innych może okazać się denerwująca, a nawet paraliżująca – jak się przekonać czy poród rodzinny jest dla nas?

Najlepiej byłoby, gdyby każda z kobiet przygotowujących się do porodu, mogła jeszcze przed nim poczuć jak to jest rodzić i zobaczyć jak wygląda prawdziwy poród. Rzeczywistość jest jednak taka, że niezależnie od tego ile się na temat porodów nasłuchamy, jak wiele czasu spędzimy na ćwiczeniach i słuchaniu opowieści znajomych, poród może być dla nas jednym z najbardziej traumatycznych wydarzeń w życiu. Obecność partnera w tej szczególnej chwili może być uspokajająca i kojąca, ale może również wygenerować szereg uczuć negatywnych, a w dalszym następstwie wywołać u kobiety wstyd i dyskomfort.

Za rączkę do celu

Partnerzy zwykle towarzyszą nam na lekcjach rodzenia, gdzie dowiadują się jak ciężkim dla organizmu i psychiki kobiet wydarzeniem jest poród. Niestety nawet najbardziej obrazowo prowadzone zajęcia, ćwiczenia i opowieści nie są w stanie sprawić, że mężczyzna na 100 procent poczuje to, jak poród przeżywa kobieta. Również reakcja partnera podczas tego niezwykłego wydarzenia jest nie do przewidzenia. Nawet jeśli wydaje się, że partner jest przygotowany na poród, wie dokładnie co robić i mniej więcej wyobraża sobie jak poród będzie wyglądać, rzeczywistość może go mocno zadziwić.

Zalety porodu rodzinnego

Kobiety rodzące w szpitalach często skarżą się na poczucie wyobcowania, obcesowe zachowanie części personelu medycznego i brak wsparcia. Dziś już w większości szpitali sytuacja wygląda lepiej niż jeszcze kilka lat temu, jednak państwowa opieka medyczna często nie jest w stanie zapewnić kobietom takiej opieki ze strony położnej, jakiej rodząca potrzebuje. W tym kontekście obecność partnera podczas porodu działa uspokajająco, a to z kolei może mieć znaczny wpływ na przebieg porodu.
Poczucie bezpieczeństwa, jakie daje kobiecie partner, sprawia, że rodząca jest mniej wrażliwa na ból i rozluźniona.
Zaletą porodu rodzinnego jest też fakt, że przygotowania do niego trwają długie miesiące, dlatego można wypracować z partnerem system znaków, którymi można się posługiwać w trakcie porodu. Partner może pomóc kobiecie utrzymać najlepszą dla niej pozycję. Partner towarzyszący kobiecie podczas porodu doskonale działa też na szpitalny personel. Często jest tak, że kobieta może być przez personel traktowana nie tak, jak powinna, ale obecność osoby trzeciej wymaga większej uwagi i działa na lekarza czy pielęgniarki mobilizująco. Osoba partnera czy innej osoby z rodziny na sali porodowej może więc z powodzeniem pełnić rolę swego rodzaju rzecznika kobiety rodzącej.

Przesądy odnośnie ciąży

Przyszła mama ma szarą cerę i zmęczoną twarz? Znaczy, że urodzi dziewczynkę. Kto nie zna tego przesądu? A wierzycie w takie rzeczy? Stawiacie na ludowe mądrości czy zdrowy rozsądek?

Oprócz prawidłowej diety, zażywania świeżego powietrza, zdrowej aktywności fizycznej oraz opieki najbliższych, kobiecie w ciąży potrzebny jest jeszcze spokój ducha. Co to takiego? To stan, w którym nasze maleństwo nie odczuwa matczynego niepokoju. Wbrew pozorom nerwy to nie tylko efekt kłótni, niespodziewane niemiłe wydarzenia, ale również wszystko to, co dzieje się w naszej głowie, a więc także i lęki temat przyszłości.
Zatem zanim uwierzycie w jakikolwiek ciążowy przesąd powtórzcie sobie, że przesądy zwykle niewiele mają wspólnego z rzeczywistością.

W co najczęściej kobiety wierzą w ciąży?

    1. Jeśli piękniejesz, będzie chłopczyk – jakoś tak się przyjęło, że kobieta ma pewną ilość wdzięku oraz urody i kiedy zachodzi w ciążę, musi się tym podzielić ze swoim maleństwem. Zatem jeśli nosi dziewczynkę, na pewno musi jej część swojej urody oddać i może znacznie gorzej przez 9 miesięcy wyglądać. Aż strach pomyśleć, co byłoby gdyby okazało się, że intelektem też trzeba się z dzieckiem dzielić, matki geniuszów pewnie zupełnie głupieją(!)
    2. Korale i apaszki – dziecko zawinięte w pępowinę – przesąd o tym, że obwieszona biżuterią przyszła mama naraża dziecko na zaplątanie się w pępowinę jest dość absurdalny. W końcu co ma ozdoba na szyi mamy do warunków panujących w brzuszku? Zaplątanie się malucha w pępowinę wbrew pozorom nie jest takie łatwe i zdarza się bardzo rzadko. Bzdura i głupota – mamy nie mają się co martwić, mogą nosić ulubione naszyjniki i korale – dziecku będzie miło, jeśli mama zadowolona będzie ze swojego wyglądu.
    3. Kupowanie rzeczy dla dziecka przed porodem przynosi pecha – ten przesąd pochodzi z czasów kiedy monitorowanie ciąży polegało głównie na przyglądaniu się brzuszkowi przyszłej mamy. Warunki sanitarne, słaba pomoc lekarska i mała wiedza medyczna sprawiały, że kobiety praktycznie do porodu, nie wiedziały jak rozwija się ich ciąża. Dlatego pierwszą oznaką tego, że wszystko jest w porządku był udany poród . Zaś nie zaopatrywanie się w rzeczy dla malucha przed porodem miało być dmuchaniem na zimne, żeby nie zapeszyć.
      Z zakupem konkretnych rzeczy dla dziecka wstrzymać powinny się wyłącznie matki, które nie znają płci dziecka. W końcu maleńki chłopiec niekoniecznie dobrze będzie się czuł w różowym pokoiku.
    4. Koniec zabiegów na włosach – z włosami zawsze związanych było mnóstwo przesądów, wiele z nich jest do dziś żywych. Np. ten mówiący o tym, że przed ważnymi egzaminami nie powinno się ścinać włosów, bo straci się wiedzę. To również przesąd pochodzący z czasów, kiedy wiedzę przypisywało się wyłącznie osobom starszym, seniorom rodów. Ci zaś szczególnie często charakteryzowali się brodami, które naturalnie kojarzono z mądrością. Dlatego też we włosach miała być ukryta wiedza. Jeśli chodzi o kobiety w ciąży, mówi się, że nie powinny ścinać włosów, by nie pozbawiać mądrości dziecka i nie powinny włosów farbować, bo dziecko na pewno będzie rude.
      Naukowcy rozwiewają nasze wątpliwości. Włosy mamy nie mają wiele do wiedzy czy inteligencji malucha. Zaś stosowane do farbowania kosmetyki są łagodne, więc nie narażają dziecka na problemy zdrowotne, a o ich kolorze decydują wyłącznie chromosomy.

To tylko kilka najpopularniejszych przesądów, których jest jednak znacznie więcej, do naszych ulubionych, najbardziej absurdalnych należą te o patrzeniu na brzydali (bo dziecko będzie brzydkie), którym tłumaczyły się podobno kiedyś niewierne żony pięknisiów. Urzekł nas też przesąd o patrzeniu na księżyc, który miał sprawiać, że dziecko będzie łyse. Apelujemy do młodych mam o rozsądek – wiara w bzdury nigdy nie wychodzi na zdrowie!

Poród to koszmar!

poród to koszmar?Znoszenie bólu z uśmiechem na twarzy, nie poruszanie tematu porodu w domu, bo mąż nie musi wiedzieć o najbardziej bolesnych chwilach… nie, to nie dla mnie! Poród był koszmarem i chcę się pozbyć tego fatalnego wspomnienia!

Zespół stresu pourazowego (PTSD) – zwykle kojarzy się z jakimś traumatycznym, losowym wydarzeniem: wypadkiem samochodowym, stratą bliskiej osoby itp. jednak, jak wskazują najnowsze badania coraz częściej PTSD występuje u młodych matek.

Trauma poporodowa

Izraelscy naukowcy opublikowali badania z których wynika, że u ponad jednej trzeciej pań, których poród odbywał się naturalnie, wystąpił stres pourazowy.

Problem ze stresem poporodowym zaczyna się już od klasyfikacji tego zjawiska, bowiem nie ma tu zgodności między naukowcami. Wielu z nich upiera się, że poród nie może być źródłem traumy, bo ta zarezerwowana jest właśnie dla zjawisk nieprzewidzianych, a do takich porodu zaliczyć przecież nie można. Z drugiej strony mamy zwolenników tezy, że dla kobiety w ciąży trauma jest jeszcze silniejsza niż w przypadku zdarzeń losowych, a to dlatego, że trwa znacznie dłużej. Już w trakcie ciąży przyszła mama martwi się o to czy dziecko urodzi się zdrowe, jak będzie się czuło, czy wszystko odbędzie się zgodnie z planem i oczekiwaniami.

Gdzie ta trauma?

Czy powitanie na świecie potomka oraz pierwsze z nim chwile mogą być traumatyczne? Owszem i to wcale nie tylko w przypadku kobiet, których ciąża była zagrożona lub poród przebiegał szczególnie ciężko. Wiele zależy od tego, co dzieje się w głowie, to przecież tam nasze problemy i lęki mogą być zwielokrotnione lub ukojone.

Jak poznać, że u kobiety wystąpiła trauma?

By medycznie móc zakwalifikować stan kobiety po porodzie jako traumę, muszą wystąpić konkretne objawy zespołu stresu pourazowego.
Naukowcom izraelskim udało się stwierdzić, że u 34 procent kobiet po naturalnym porodzie, występowały wszystkie podstawowe objawy PTSD (czyli dokładnie takie same lęki i zachowania, jakie można zaobserwować u ofiary wypadku czy innego nieprzyjemnego zdarzenia). Kolejne 26 procent miało objawy pourazowe, ale nie pełne.

Jakie są wobec tego podstawowe wskazówki, które mogą świadczyć o wystąpieniu traumy? Młode mamy nie chcą opowiadać o porodzie, nie chcą go wspominać, a jeśli już zostaną o to zapytane występują u nich reakcje fizjologiczne, jak przyspieszenie akcji serca, skrócenie oddechu itp. Najdalej idącą konsekwencją wystąpienia PTSD jest oczywiście lęk przed kolejną ciążą. Wiele kobiet, które przeżyły szczególnie ciężki poród, nie chce więcej podobnej sytuacji przeżywać.

Czy tego da się uniknąć?

Oczywiście wystąpienie zespołu stresu pourazowego nie jest tak samo prawdopodobne u każdej kobiety. Po pierwsze ważne są tu czynniki osobowościowe (podatność na stres, próg bólu, potrzeba wsparcia), po drugie wiele zależy od warunków samego porodu oraz zachowania i wsparcia ze strony najbliższych.

Największe prawdopodobieństwo wystąpienia PTSD jest więc u samotnej, niepewnej siebie i nie podatnej na ból matki, która przeżyła zagrożoną ciążę, krwawienie okołoporodowe oraz ciężki i długi poród. Jak zawsze w takich przypadkach, niezwykle istotne jest zaangażowanie środowiska zewnętrznego, przygotowanie i wsparcie. Niestety jak potwierdzają badania kliniczne nie bez wpływu jest skuteczność zastosowanych środków przeciwbólowych. Im bardziej boli, tym większe zmęczenie kobiety. Jeśli poród wiązał się z rozrywającym wręcz bólem, nie pomoże ani wsparcie rodziny, ani doskonała opieka już po rozwiązaniu. Ból pozostaje bowiem w pamięci na bardzo długo.

Milczenie jest najgorsze

Kobieta, u której zdiagnozowano traumę poporodową powinna być traktowana szczególnie. Jeśli dotyczy Cię ta sytuacja nie pozwól, by rany źle się zabliźniły. To normalne, że bliscy mogą nie wiedzieć co robić, a jeśli tak będzie, nie będą robić nic. Zdecydowanie lepiej jest nie pytać, niż narażać się na płacz i smutek kobiety. Jeżeli wiesz, że w domu nikt Ci nie pomoże zgłoś się do poradni, lekarza pierwszego kontaktu, psychologa – poszukaj wsparcia w grupie. Tylko specjalistyczna pomoc rozwiąże problem bolesnych wspomnień.

Pozycje ułatwiające poród

porod-pozycjeW szkole rodzenia lub podczas wizyty u lekarza powinnaś dowiedzieć się nie tylko jak przebiega twoja ciążą, ale również jakie są podstawowe sposoby rozwiązania i jaki istnieją pozycje ułatwiające poród. Ta wiedza cię uspokoi i sprawi, że w momencie porodu będziesz względnie spokojnie obserwować reakcje swojego organizmu.

 

  1. Pozycja siedząca – jest najczęściej wybieraną pozycją do parcia. W tej pozycji plecy są mocno oparte na stercie poduszek. Chcąc przeć powinnaś przycisnąć brodę do mostka, a następnie uchwycić obiema dłońmi uda tuż pod kolanami. Za każdym razem, gdy skurcze ustąpią powinnaś opadać na oparcie i starać się odpocząć regenerując jak najwięcej sił na kolejne parcie.
  2. Pozycja kuczna – jest świetną pozycją do tego, aby przeć, ale tylko wtedy, gdy kobieta wcześniej w niej ćwiczyła symulowany poród. Jeśli tak się nie było, podczas porodu może okazać się dla rodzącej nadto męcząca. W tej pozycji miednica jest szeroko otwarta, a siła ciężkości dodatkowo pomaga w przyjściu maluszka na świat. W tej pozycji twój partner powinien ci pomóc, dlatego powinien usiąść na brzegu krzesła z szeroko rozstawionymi nogami, a ty wspierając się łokciami na jego udach powinnaś ukucnąć pomiędzy nimi.
  3. Pozycja „na klęczkach” – jest o wiele mniej męcząca od pozycji kucznej. W tej pozycji należy opierać się na ramionach siostry położnej, a także swojego partnera, dzięki czemu będziesz mogła poczuć się znacznie pewniej. W tej pozycji nie powinnaś zapominać o prostowaniu kręgosłupa.
  4. Pozycja „na czworakach” – podczas skurczów powinnaś przyjmować pozycję na czworakach, nie powinnaś garbić się czy wyginać pleców. Powinnaś natomiast odchylać miednicę to w przód, to w tył. W momencie, gdy skurcze przechodzą, aby trochę odpocząć możesz oprzeć łokcie o podłogę, a także położyć głowę na dłoniach.
  5. Pozycja stojąca – jest dobra, gdy będziesz miała skurcze w początkowej fazie porodu. Wtedy możesz oprzeć się o łóżko szpitalne, ścianę czy krzesło. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, możesz uklęknąć.
  6. Pozycja siedząca – w tej pozycji możesz usiąść z szeroko rozstawionymi nogami na krześle, na którym leży poduszka. Skieruj twarz w kierunku oparcia krzesła, a następnie oprzyj się na poduszce, która znajduje się na oparciu. Dla większej wygody możesz położyć głowę na ramionach.
  7. Wspierając się na partnerze – kiedy łapią cię skurcze w początkowej fazie porodu, możesz wesprzeć się na partnerze, co powinno przynieść ci ulgę tym bardziej, że w tym czasie twój partner powinien rozcierać ci plecy, a nawet gładzić twoje ramiona.

Ćwiczenia w ciąży to twój obowiązek

pregnant woman sportswear with large belly  sitting on fitness ball

Żadna ze świadomych przyszłych matek nie powinna zadawać sobie pytania czy ćwiczyć w ciąży, a tylko jak ćwiczyć. Aktywność fizyczna w trakcie ciąży sprawia, że organizm znacznie lepiej radzi sobie z szeregiem zmian, jakie w nim zachodzą.

Niezależnie od typu aktywności jaki wybierzemy, zawsze warto wspomagać go codzienną gimnastyką, która doskonale przygotuje poszczególne partie mięśni do przyjęcia dodatkowych ciężarów i trudów związanych z ostatnimi tygodniami ciąży. Ogólna aktywność fizyczna kobiet w ciąży jest rekomendowana przez Światową Organizację Zdrowia i niemal wszystkich lekarzy mających pod opieką kobiety w stanie błogosławionym.

Ogólnie sprawna

Przyszła mama współcześnie nie musi „odchorowywać ciąży”, jest mnóstwo aktywności, którym może poświęcić kilkanaście minut dziennie. Oczywiście wszystko zależy od samopoczucia, jednak sportów typowo „ciążowych” jest naprawdę wiele i trudno nie wybrać nic dla siebie. Na każdym etapie ciąży przyszłe mamy mogą dobierać sobie najwygodniejsze dla siebie sposoby aktywności fizycznej. Pierwszy i drugi trymestr, kiedy brzuch jest mniejszy i lżejszy to okres na aktywność niemal tak normalną, jak ta po i przed ciążą. Kiedy brzuch zacznie już przeszkadzać w niektórych dyscyplinach np. fitnesie, zawsze warto wypartą aktywność zastąpić spacerami. Zresztą to właśnie one są najbezpieczniejszym i najtańszym sportem w ciąży.

Gimnastyka na wzmocnienie

Poza aktywnością ogólną – taką której sprzyjają organizowane niedaleko naszego miejsca zamieszkania zajęcia typu fitness czy ładna pogoda wymuszająca wręcz spacery, powinnyśmy mieć na uwadze włączenie do planu dnia gimnastyki.

Przyda nam się ona zwłaszcza kiedy nasz brzuch stanie się dość duży, a co za tym idzie w naturalny sposób zmieni się nasz środek ciężkości. Nasz kręgosłup nie może nagle dostać po prostu dodatkowych kilogramów, bo nie będzie potrafił sobie z tym poradzić. Pomóc można mu przede wszystkim wykonujące regularnie statyczne ćwiczenia wzmacniające mięśnie grzbietu i brzucha. Gimnastyka ma też za zadanie niedopuszczenie do odkładania się zbędnej tkanki tłuszczowej, której po porodzie wielu świeżo upieczonym mamom szczególnie trudno jest się pozbyć. Gimnastykujmy więc pośladki i uda, ramiona i łydki – wszystko po to, by po porodzie nie zastanawiać się nad tym, jak bardzo będziemy musiały się głodzić, by wrócić do dawnej sylwetki.

Statyczne ćwiczenia są też doskonałą szkołą oddychania, dlatego nie można zapomnieć o tym, by podczas gimnastyki (przynajmniej na początku) mieć blisko kogoś, kto będzie nas obserwował i zwracał uwagę na to, czy wdechy i wydechy następują w dobrych odstępach i czy nasz oddech jest miarowy i swobodny.

Na co uważać

Zdecydowanie nieodpowiednie są dla przyszłej mamy sporty narażające ją na uderzenia, upadki czy silne wstrząsy. Odpadają więc narty, tenis, wspinaczka, sporty motorowe i sporty walki, siatkówka czy koszykówka. Mimo iż generalnie lekarze nie zalecają biegania jako najlepszej na okres ciąży aktywności fizycznej, nie ma przeszkód, by z zalet joggingu nie mogła korzystać kobieta, która uprawiała tę dyscyplinę przed ciążą – wszystko jednak powinno być indywidualnie konsultowane z lekarzem, tak, by zapobiec jakimkolwiek kontuzjom.

Przyszłe mamy powinny unikać też uprawiania sportów w miejscach, w których istnieje duże ryzyko kontuzji ze względu na nieuwagę innych osób. Jeśli fitness to najlepiej w klubie, gdzie istnieje sekcja dla przyszłych mam, która ma specjalnie przystosowane szatnie i prysznice. Ponieważ w ciąży szczególnie niebezpieczne są też infekcje na spacery wybierajmy miejsca inne niż gęste lasy czy publiczne kąpieliska – zdrowie naszego dziecka w końcu zależy od naszej ostrożności.

Pozycje seksualne dla kobiet w ciąży

seks-w-trakcie-ciazyMyli się każdy, kto twierdzi, że w trakcie ciąży spada kobiece libido. Oczywiście są okresy, w których kobiecie bardziej potrzeba seksualnego spełnienia, ale są i takie, kiedy przyszłe mamy, nie mają zupełnie ochoty na seks. Generalnie jednak, mimo wielu zmian zachodzących w kobiecym organizmie seks nadal stanowi istotną potrzebę w okresie oczekiwania na dziecko.

Wiele kobiet w trakcie ciąży nie tylko odczuwa wzmożoną ochotę na seks, kiedy tylko przechodzi okres, w którym panie muszą pogodzić się ze zmianami, jakie zachodzą w ich ciele, zaczyna się psychiczne uspokojenie, a i narządy płciowe ze sprawą lepszego ukrwienia, mogą dawać paniom większą rozkosz. To sprawia, że wiele kobiet nawet jeśli wcześniej nie potrafiło czerpać zadowolenia z penetracji, teraz odczuwa niezwykle silne orgazmy. Co jednak jeśli kobiecie sprzyja temperament, ale boi się o bezpieczeństwo swojego potomka?

Bezpieczny seks

W przypadku zdrowo rozwijającej się ciąży, jeśli u kobiety ginekolog nie stwierdził nieprawidłowości w postaci krwawienia, skurczów macicy czy bólu, nie ma przeciwwskazań dla uprawiania seksu. Co więcej, jak twierdzi wielu specjalistów, przed fizjologicznym porodem seks jest wręcz wskazany, ponieważ może prowadzić do przygotowania szyjki macicy do porodu.
Seks w trakcie ciąży może powodować przyspieszenie porodu, jednak tylko w przypadku jeśli ginekolog prognozuje przedwczesny poród.

Najlepsze pozycje

W pierwszym trymestrze ciąży kobieta może czuć się ociężała – mimo iż pewnie jej waga ciała podniesie się dość nieznacznie w porównaniu do tego, co czeka ją później. Dla organizmu ciąża jest jednak sporą zmianą, dlatego wiele kobiet nie specjalnie wyraża ochotę na miłosne igraszki. Te, które z chęcią oddają się seksualnym rozkoszom podzielić można na dwie grupy. W pierwszej mamy kobiety nie odczuwające jakichkolwiek dolegliwości podczas oraz w następstwie stosunku, w drugiej grupie są wszystkie te kobiety, dla których seks owszem jest potrzebny i pożądany, ale sprawia wiele kłopotu ze względu na bolesność np. podczas zbyt głębokiej penetracji.

Dla pierwszej grupy kobiet polecane są wszelkie pozycje, które są dla nich wygodne – trzeba eksperymentować. Dla drugiej grupy, najlepsze będą te konstelacje, w których kobieta może kontrolować stopień penetracji, ale także wszystkie te, w których nie następuje zbyt głęboka penetracja. Idealne w trzecim trymestrze są pozycje boczne. Jeśli decydujemy się na pozycje typu „kobieta na górze” warto pamiętać, by wybierać te, w których partnerka nie bardzo się męczy, a to na partnerze spoczywa większa część ciężaru kobiety. Można więc wybrać pozycje „na jeźdźca”, ale zmodyfikowaną do postaci, w której kobieta może oprzeć się na rękach na wysokości ramion kochanka.

W drugim trymestrze zwykle wszelkie uciążliwości związane ze zmieniającym się stanem organizmu ustępują. Wiele kobiet przyznaje, że ten okres jest dla nich wyjątkowo pozytywny, jeśli idzie o zbliżenia. Czują nie tylko wzmożoną chęć na seks, ale i znacznie większą z niego radość. Przyczyną jest po pierwsze przekrwienie narządów płciowych, a po drugie zmiany, jakie zachodzą w organizmie. Wiele kobiet zauważa, że ich cera jest bardziej promienna, włosy mocniejsze, a ciało bardziej giętkie i sprawne – to powody, dla których wiele z nas ma niezwykły apetyt na seks.

Pozycje, jakie są dla ciężarnej są najlepsze w drugim trymestrze ciąży to te, które można w miarę dynamicznie zmieniać. W tym okresie ciąży, brzuch kobiety, nie będzie przeszkadzał jej w pozycjach „twarzą w twarz” (na jeźdźca, na kolanach partnera) i nie będzie ograniczał jej ruchów w pozycjach, w których penetracja jest głębsza (np. od tyłu). Spora część kobiet twierdzi, że drugi trymestr jest tym okresem, w którym można naprawdę eksperymentować. Jeśli tylko kobieta zdoła wyzbyć się wstydu i wsłuchać we własne potrzeby, może odkryć zupełnie nie eksploatowane dotychczas obszary swojej cielesności.
W trzecim trymestrze część kobiet odczuwa już mocno ciężar, jaki wiąże się z dźwiganiem dziecka. Nie znaczy to jednak, że kończy się dla nich okres wzmożonego pożądania. Zapach mężczyzny sporą część kobiet wprawia w iście dziki stan, który pozwala na kontynuowanie rozpoczętej w drugim trymestrze przygody z seksem. W pierwszych tygodniach trzeciego trymestru brzuch nie będzie stanowił problemu przy zbliżeniu, sytuacja może się jednak zmienić pod koniec ciąży, kiedy brzuch jest na tyle duży, że kobieta odczuwa trudności w poruszaniu się, a co dopiero mówić o seksie. Nie ma jednak rzeczy niemożliwych, jeśli ginekolog zdecydowanie nie odradzi zbliżeń, a kobieta ma na nie ochotę, nie warto rezygnować. Najlepszymi pozycjami na trzeci trymestr są te, gdzie brzuch albo swobodnie zwisa, albo można go oprzeć o ciało partnera. Można np. usiąść okrakiem na siedzącym na fotelu partnerze lub kochać się w pozycji „na łyżeczkę” przy czym niezwykle istotne jest to, by partner nie naciskał na brzuch, bo to może przynieść więcej bólu niż rozkoszy. Pamiętajmy, że pozycje seksualne powinny być dostosowane do wielkości brzucha oraz komfortu kobiety. Zwykle najdłużej dla aktywnych seksualnie kobiet w ciąży sprawdza się pozycja klasyczna oraz „na łyżeczkę” – dzięki nim właśnie wiele przyszłym matek do ostatnich dni przed porodem czuje się atrakcyjnie.

Dolegliwości kobiety w trakcie ciąży

dolegliwosci-ciazaKobiety bardzo różnie przechodzą okres ciąży, organizmy niektórych traktują ten stan jako zupełnie normalny i szybko potrafią się przystosować do nowej sytuacji, inne kobiety cierpią na dolegliwości, o których wcześniej nie miały pojęcia. Jeśli występują u ciebie jakiekolwiek dziwne objawy, natychmiast skonsultuj się z lekarzem, ale pamiętaj, że dolegliwości ciążowe są zupełnie normalne i w większości przypadków nie będą miały wpływu na rozwój twojego dziecka.

  1. Bezsenność – zazwyczaj pojawia się w pierwszym, drugim oraz trzecim trymestrze i może być spowodowana koniecznością częstego oddawania moczu, zwiększoną aktywnością dziecka, jak również niewygodną pozycją spowodowaną rozmiarem brzucha. Podczas tej dolegliwości kobieta ma trudności z zaśnięciem, bądź miewa koszmarne sny, które dotyczą porodu albo dziecka. Aby sobie pomóc przyszła mama może zażywać ciepłej kąpieli tuż przed pójściem spać, a także czytać książkę lub wykonać ćwiczenia relaksacyjne, które nie będą zbyt męczące.
  2. Częste oddawanie moczu – najczęściej towarzyszy kobiecie w pierwszym i trzecim trymestrze. Pojawia się ze względu na ucisk macicy na pęcherz i najczęściej zanika w drugim trymestrze. Jeżeli musisz często oddawać mocz, szczególnie w nocy byłoby dobrze, gdybyś ograniczyła wieczorne picie płynów. Jeśli natomiast podczas oddawania moczu zaczniesz odczuwać ból, może to być infekcja układu moczowego, dlatego jak najprędzej zgłoś się do lekarza.
  3. Grzybica pochwy – może pojawić się w pierwszym, drugim i trzecim trymestrze, koniecznie trzeba ją wyleczyć do porodu, aby nie przeniosła się na dziecko. Podczas tej dolegliwości nie należy używać mydła do higieny, gdyż ono potęguje tą dolegliwość, która objawia się w nieznośnym świądzie, jak również białych, gęstych upławach oraz bolesności i pieczeniu podczas oddawania moczu. Jeśli odkryjesz u siebie tą dolegliwość to, co możesz zrobić to: unikać ubierania się w nylonową bieliznę, a także ciasne spodnie; wprowadzić palcem troszkę jogurtu do pochwy; nie stosować dezodorantów; skonsultować się z lekarzem.
  4. Hemoroidy (czyli żylaki odbytu)– występują zazwyczaj w drugim i trzecim trymestrze, a ich łagodne formy przeważnie ustępują bez leczenia tuż po porodzie, a uwidaczniają się poprzez pieczenie, swędzenie, a także ból oraz niekiedy lekkie krwawienie w momencie oddawania stolca. Jeśli wykryjesz u siebie tą dolegliwość staraj się nie stać zbyt długo, a także unikaj zaparć. Byłoby dobrze gdybyś przykładała do odbytnicy okłady z lodu. Konieczne będzie udanie się do lekarza, jeśli przykre objawy będą zbyt dokuczliwe.
  5. Krwawienie z dziąseł – może pojawić się w pierwszym, drugim i trzecim trymestrze, co jest spowodowane rozpulchnieniu dziąseł oraz gromadzącemu się osadowi u podstawy zębów. Podczas tej dolegliwości możesz zaobserwować krwawienie z dziąseł, które może być szczególnie widoczne tuż po myciu zębów, mimo to byłoby dobrze, gdybyś myła zęby po każdym posiłku, a także czyściła je wykałaczką, jeśli krwawienie nie ustępuje lub się nasila, zgłoś się do dentysty.
  6. Kurcze – zazwyczaj pojawiają się w trzecim trymestrze i są spowodowane niedoborem wapnia. Występują najczęściej nocą i są odczuwalne w stopach i łydkach. Wtedy należy rozsmarować kurczące się miejsca. Gdy ból będzie łagodniejszy spróbuj zrobić kilka kroków w celu poprawienia krążenia. Podczas wizyty kontrolnej u lekarza powiedz mu o swojej dolegliwości.
  7. Pocenie się – występuje w drugim i trzecim trymestrze w wyniku zmian hormonalnym, a także zwiększonej intensywności krążenia krwi w tym okresie. To, co możesz dla siebie zrobić to pić dużą ilość płynów, spać przy otwartym oknie, a także nosić przewiewną odzież uszytą z bawełny, a nie ze sztucznych włókien.
  8. Pokrzywka– można ją dostać w trzecim trymestrze, choć najczęściej występuje u kobiet z nadwagą, a także u tych pań, które nadmiernie się pocą. Można ją zaobserwować w pachwinach, pod biustem, a także w fałdach skóry. Sposobem, aby się z niej wyleczyć jest bardzo częste mycie, a następnie osuszanie zainfekowanych miejsc. Do higieny należy nie używać perfumowanego mydła. Byłoby dobrze, gdybyś zaczęła nacierać swoją skórę oliwką, a także gdybyś ubierała się w odzież, która jest przewiewna, najlepiej uszyta z bawełny.
  9. Popuszczanie moczu – ta dolegliwość zazwyczaj występuje u kobiet w trzecim trymestrze ciąży, gdyż mięśnie dna macicy są bardzo słabe, a poza tym płód uciska na pęcherz moczowy. Zatem bardzo ważne jest ćwiczenie mięśni dna miednicy, a także częste oddawanie moczu. Byłoby również dobrze gdybyś przestała dźwigać, zwłaszcza ciężkich przedmiotów, jak również gdybyś wystrzegała się zaparć.
  10. Poranne mdłości – ta dolegliwość pojawia się zazwyczaj tylko w pierwszym trymestrze ciąży i przeważnie zanika w 12 tygodniu. Najczęściej są one wywoływane różnymi specyficznymi zapachami albo dymem tytoniowym i mogą występować nie tylko rano, ale w różnych, choć stałych porach dnia. Mimo odczuwania mdłości, spróbuj coś zjeść (niewiele, ale często), unikając tych pokarmów, które są przyczyną przykrej dolegliwości. Unikaj także zapachów, na które teraz jesteś szczególnie uwrażliwiona.
  11. Puchnięcie kostek i palców – pojawia się w trzecim trymestrze w wyniku zatrzymywania wody przez organizm. Aby pomóc sobie podczas tej dolegliwości byłoby dobrze, gdybyś często odpoczywała z nogami uniesionymi do góry, jak również wykonywała bardzo łagodne ćwiczenia zarówno stóp jak i rąk. Ważne jest także zasięgnięcie w tej sprawie porady lekarza, ewentualnie położnej.
  12. Rozstępy skórne – można zaobserwować w drugim i trzecim trymestrze, gdy skóra jest rozciągnięta ponad swoją wytrzymałość albo gdy kobieta przybiera zbyt wiele na wadze. Ujawniają się one w postaci czerwonych pręgów na skórze brzucha, ud oraz piersi. To, co możesz zrobić to unikać zbyt szybkiego i nadmiernego przyrostu wagi. Ulgę może ci także przynieść smarowanie skóry kremem, choć jego stosowanie niestety nie zapobiegnie tworzeniu się nowych rozstępów, ani nie spowoduje likwidacji starych. By pozbyć się rozstępów już po porodzie, będziesz musiała nie tylko masować, ale i ćwiczyć ciało.
  13. Trudności z oddychaniem – zazwyczaj występują w trzecim trymestrze ciąży, gdy dziecko uciska przeponę, choć mogą występować także z powodu anemii. Podczas odczuwania tej dolegliwości bardzo ważne jest, żebyś odpoczywała i to jak najwięcej. Podczas braku tchu należy usiąść bądź przykucnąć, a układając się do snu należy podeprzeć głowę dodatkową poduszką. Należy również skontaktować się z lekarzem, zwłaszcza wtedy, gdy trudności z oddychaniem zaczynają być coraz poważniejsze.
  14. Upławy – mogą być dokuczliwe w pierwszym, drugim oraz trzecim trymestrze. Ujawniają się w postaci zwiększonego, bezbolesnego wydzielania śluzu o kolorze białym bądź przezroczystym. Jeśli zaobserwujesz u siebie tą dolegliwość powinnaś unikać stosowania perfumowanego mydła, a także dezodorantów. Na noc możesz stosować podpaskę higieniczną. Gdybyś jednak zaczęła odczuwać ból, pieczenie albo swędzenie, a wydzielany śluz miałby przykry zapach, powinnaś jak najszybciej udać się na wizytę do lekarza.
  15. Zaparcie – może pojawić się w pierwszy, drugim, a także trzecim trymestrze ciąży. Do zaparć może dojść w wyniku spowolnienia pracy jelit przez hormon ciążowy – progesteron. Gdy dochodzi do tej dolegliwości kobieta oddaje stolec w o wiele dłuższych przerwach czasowych niż dotychczas, a oddawany kał jest suchy i twardy. Należy zatem dużo pić, jak również spożywać produkty, które są bogate w błonnik. Byłoby dobrze, gdybyś zażywała dużo ruchu oraz stosowała się do wszelkich zaleceń przepisanych przez lekarza.
  16. Zasłabnięcia – mogą się przydarzać w pierwszym i trzecim trymestrze. W takim wypadku kobiecie ciężko jest utrzymać równowagę, ponieważ ma zawroty głowy. Dlatego bardzo ważne jest, żebyś starała się długo nie stać, a gdy już jest ci słabo – usiądź, a następnie włóż głowę między kolana i zacznij głęboko oddychać aż poczujesz, że jest ci lepiej. Nie wykonuj także gwałtownych ruchów, ani nie zrywaj się na równe nogi gdy siedzisz czy leżysz.
  17. Zgaga – występuje zazwyczaj w trzecim trymestrze, gdy kwas żołądkowy zaczyna przedostawać się do przełyku. Gdy się tak stanie możesz odczuwać silne pieczenie umiejscowione wewnątrz klatki piersiowej. Aby uniknąć zgagi należy zaprzestać spożywania obfitych posiłków, a także smażonych potraw czy ostrych przypraw. Byłoby również dobrze, gdybyś przed snem wypiła szklankę ciepłego mleko oraz wsparła głowę o dodatkową poduszkę. Warto także zgłosić się do lekarza o poradę.
  18. Znużenie – możesz odczuwać w pierwszym i trzecim trymestrze, ponieważ organizm jest nadmiernie obciążony ciążą. W ciągu dnia możesz czuć się senna lub znużona, a w nocy możesz potrzebować zwiększonej dawki snu, dlatego niczym się nie przejmuj tylko odpoczywaj jak największej. Chodź spać o wcześniejszych porach, nie forsuj swojego organizmu żadnymi pracami czy obciążeniami.
  19. Żylaki – pojawiają się w pierwszym, drugim, zaś najczęściej w trzecim trymestrze, gdy kobieta ma nadwagę, wywołując ból i obrzmiałość ud i łydek. Ważne jest, żebyś odpoczywała jak najwięcej z nogami uniesionymi go góry. Unikaj długiego stania. Nie zakładaj także nogi na nogę. Byłoby również dobrze, gdybyś podkładała sobie pod nogi dodatkowe poduszki, nosiła specjalne rajstopy, jak również wykonywała odpowiednie ćwiczenia stóp.

Rodzaje porodów

rodzaje-porodowOkres przyjścia dziecka na świat można podzielić na trzy okresy. W pierwszym skurcze macicy rozciągają ujście jej szyjki, co pozwoli dziecku przedostać się do kanału rodnego, które następuje w drugim etapie porodu. Ostatnim okresem porodu jest wydalenie łożyska i błon płodowych na zewnątrz.

  1. Poród naturalny – kobieta rodzi siłami natury przez kanał rodny. Podczas takiego rodzaju porodu kobieta nie przyjmuje żadnych środków, które mogłyby jej pomóc – żadnych farmaceutyków czy wspomagania chirurgicznego. Przez dziewięć miesięcy jej organizm przygotowuje się do tego momentu. Zachodzą w jej ciele zmiany hormonalne, co jest spowodowane rozwojem dziecka w łonie. Rodzice powinni być świadomi tego, że dziecko odczuwa dokładnie to samo, co jego mama – jest uczestnikiem wszelkich przeżyć fizycznych jak również psychicznych, które dotyczą jego rodzicielki. Poza tym każda kobieta powinna odpowiednio przygotować się do momentu porodu – powinna wykonywać ćwiczenia prawidłowego oddychania przeponą, a także powinna zachować ogólną dobrą kondycję swojego organizmu, w czym pomagają szkoły rodzenia.
  2. Cesarskie cięcie – ten zabieg przeprowadzany w znieczuleniu zewnątrzoponowym (czasami niezbędne jest znieczulenie ogólne, zwane narkozą) jest najczęściej kobieta jest informowana o konieczności jego wykonania. Bywa tak, że podczas porodu nastąpią niespodziewane komplikacje i dlatego lekarz zdecyduje się na przeprowadzenie cesarskiego cięcia. Do zabiegu kobieta zostaje bardzo dokładnie przygotowana: wygolona, podłączona do kroplówki, pielęgniarka dokona też przypięcia cewnika moczowego.. Następnie poda narkozę. Jeśli cesarskie cięcie zostanie przeprowadzone w znieczuleniu zewnątrzoponowym, kobieta będzie miała przesłonięte pole widzenia prześcieradłem, które będzie wysoko zawieszone. Zazwyczaj lekarz z poziomego cięcia skórnego, które umiejscawia nad spojeniem łonowym otwiera jamę brzuszną. Kiedy macica zostanie już otwarta, lekarz wydobywa maluszka z wód płodowych, w większości przypadków (jeśli nie występują dodatkowe komplikacje) matka może od razu przytulić swoje dziecko. Po takim porodzie jeszcze przez kilka dni kobietę będzie bolała rana pooperacyjna, dlatego może poprosić o środki przeciwbólowe. Po dwóch dniach byłoby dobrze jest rozpocząć pierwsze podstawowe, niemęczące ćwiczenia. W trzeciej bądź czwartej dobie po zabiegu kobieta będzie mogła wreszcie się wykąpać. Po około tygodniu od momentu cesarskiego cięcia zostaną wyjęte szwy skórne, co spowoduje znaczną poprawę samopoczucia. Kobieta dla własnego dobra powinna unikać wysiłków w ciągu minimum 1,5 miesiąca, blizna, powstała w wyniku porodu zazwyczaj blaknie w przeciągu 3-6 miesięcy.
  3. Poród pośladkowy – taki rodzaj porodu zawsze musi się odbywać w szpitalu, ponieważ może być trudniejszy, a także dłuższy od normalnego porodu. Przy takim porodzie najpierw rodzą się pośladki, a na samym końcu największa część ciała maluszka, czyli główka. To właśnie dlatego tuż przed porodem przeprowadza się badanie USG, aby sprawdzić rozmiary główki i aby ustalić, czy będzie ona wstanie przedostać się przez miednicę. Gdy dojdzie do takiego porodu wymagane będzie nacięcie krocza. Może także zdarzyć się tak, że kobieta nie będzie w stanie siłami natury urodzić dziecka, które jest ułożone pośladkowo , dlatego bardzo możliwe jest, że zostanie przeprowadzone cesarskie cięcie.
  4. Poród w wodzie – możliwy jest do przeprowadzenia w wielu szpitalach w całej Polsce, w większości z nich jest darmowy (w niektórych placówkach jego koszt wynosi 100-300zł). Jednak zanim kobieta wybierze taki rodzaj porodu powinna upewnić się, że jest on możliwy do przeprowadzenia w szpitalu, który wybrała. Jeżeli istnieje taka możliwość kobieta będzie rodzić w specjalnej wannie porodowej, w której temperatura wody nie będzie wyższa niż 37 stopni, przy czym temperatura powietrza będzie wynosiła około 26 stopni Celsjusza, co pomoże zachować temperaturę ciała noworodka. Najlepiej jest jeśli kobieta wchodzi do wanny w momencie, gdy szyjka macicy ma rozszerzenie na 4-5cm (jeśli zrobi to za wcześnie może to spowolnić akcję porodową) Maluszek „oddycha” poprzez pępowinę oraz łożysko, dlatego nie ma zagrożenia, że się utopi. Do wanny zazwyczaj wlewa się zwykłej wody z kranu, chociaż czasami dla efektu przypominającego zasolenie płynu owodniowego, dodaje się soli. Poród w wodzie pomaga dziecku nie odczuwać zbyt wielkiego stresu i swobodnie przejść z łona mamy do zewnętrznego świata. Jednak są przypadki, które powodują, że rodzenie w wodzie jest niemożliwe:
    – poród zaczął się przedwcześnie,
    – ciąża jest zagrożona,
    – pierwsza faza porodu przebiegła z zaburzeniami,
    – maluszek ma wady wrodzone,
    – dziecko jest duże, a na dodatek ułożone nieprawidłowo,
    – choroby matki takie jak: anemia, nadciśnienie, choroby układu krążenia czy choroby skórne.
  5. Poród rodzinny – może stać się również porodem w wodzie. Najczęściej podczas tego porodu kobiecie towarzyszy jej życiowy partner, ale równie dobrze mogą to być inne bliskie osoby. Osoba wybrana na osobę towarzyszącą powinna wraz z ciężarną uczęszczać do szkoły rodzenia. Kobieta rodząca powinna mieć zapewnioną fachową opiekę lekarską. Kobieta decydująca się na ten rodzaj porodu najprawdopodobniej będzie rodziła w małej salce, która jest wyposażona w wannę bądź prysznic (w większości przypadków należy się liczyć z dodatkowymi kosztami).
    W momencie porodu kobieta może przyjąć dowolnie wybraną przez siebie (odpowiednią) pozycję. Może także wykorzystać pomocne sprzęty, które są w stanie złagodzić ból, a także przyspieszyć akcję porodową. W celu zmniejszenia bólu porodowego, przyszła mama może poprosić lekarza o podanie znieczulenia. Podczas pierwszej fazy rodzenia położne dyskretnie opiekują się kobietą, podczas gdy lekarz zagląda do niej od czasu do czasu. W momencie gdy dochodzi do drugiej fazy, położna jest przy rodzącej już przez cały czas, w ogóle jej nie odstępując i to właśnie ona odbiera poród. Natomiast zadaniem osoby towarzyszącej jest troskliwa opieka nad rodzącą. „Pomocnik” powinien dodawać przyszłej mamie otuchy, masować plecy, podtrzymywać dialog, a także liczyć skurcze oraz prowadzić do wanny czy po prostu podawać wodę. Jeśli zauważy jakieś niepokojące sygnały powinien jak najszybciej zawiadomić personel medyczny. W momencie gdy malutki człowiek przyjdzie na świat zazwyczaj nowo upieczony tatuś przecina pępowinę, a mama bierze maluszka w ramiona, pozwala possać mu pierś i tuli go do serca. Kiedy rodzina nacieszy się już sobą maleństwo zostaje zabrane na rutynowe badania lekarskie.